Η περίοδος της Αποκριάς είναι η εποχή που το κρέας ανεβαίνει στο θρόνο του και ζητά να τιμηθεί, όπως του πρέπει.
Φέτος το ημερολόγιο μας βάζει σε αποκριάτικο ρυθμό νωρίς. Το Τριώδιο ανοίγει την Κυριακή 1 Φεβρουαρίου 2026, η Τσικνοπέμπτη πέφτει στις 12 Φεβρουαρίου και η Καθαρά Δευτέρα στις 23. Με λίγα λόγια, ο χειμώνας μυρίζει ήδη κάρβουνο.
Και κάπου ανάμεσα στον Χολομώντα και το Αριστοτελικό Όρος, σε τρεις καταπράσινους ορεινούς όγκους, γεννιέται ένα από τα πιο ενδιαφέροντα κρεατοτόπια της Βόρειας Ελλάδας. Δεν είναι τυχαίο πως η Ανατολική Χαλκιδική έχει ταυτιστεί με το καλό κρέας. Η κτηνοτροφία δεν έχει τον χαρακτήρα βιομηχανίας. Τα ζώα βόσκουν ελεύθερα, τρέφονται με καρπούς, άγρια βότανα και θάμνους, ακολουθώντας τον φυσικό ρυθμό των βουνών. Το αποτέλεσμα δεν είναι απλώς πιο υγιεινό κρέας, αλλά κρέας με χαρακτήρα, βάθος και καθαρή γεύση, αυτό που ζητάς όταν η Τσικνοπέμπτη είναι ένας πολύ καλός λόγος για να φας πραγματικά καλά.
Οι ντόπιοι ξέρουν τι έχουν στα χέρια τους και το τιμούν δεόντως. Στην Ανατολική Χαλκιδική, το κρέας δεν κρύβεται πίσω από περίπλοκες τεχνικές. Δεν του χρειάζονται ούτε σάλτσες, ούτε υπερβολές. Θέλει κάρβουνα και έναν καλό ψήστη.
Η μεγάλη κρεατοφαγική αγάπη της περιοχής είναι το λουκάνικο. Όχι οποιοδήποτε λουκάνικο. Χοιρινό ψιλοκομμένο στο χέρι, δεμένο με πορτοκάλι και λεμόνι, πράσο και κρεμμύδι, μπαχαρικά που ισορροπούν ανάμεσα στο χωριάτικο και το φίνο. Ψήνεται αργά, σκάει στο στόμα ζουμερό και αφήνει πίσω του άρωμα που σε κάνει να παραγγείλεις δεύτερη μερίδα πριν τελειώσεις την πρώτη. Δίπλα του, γύροι καλοδουλεμένοι, παϊδάκια που καραμελώνουν στα κάρβουνα, μπριζόλες με σωστό λίπος και κοπές που θα ψάχνεις στα steakhouse μεγάλων πόλεων.
Στον Δήμο Αριστοτέλη, η γαστρονομική διαδρομή δεν είναι ευθεία γραμμή. Είναι κατηφόρα από το βουνό προς τη θάλασσα. Ξεκινά από τα δάση και τις πλατείες των χωριών, περνά από ιστορικές ταβέρνες και καταλήγει δίπλα στο κύμα, εκεί όπου η τσίκνα συναντά το αλάτι. Άλλα τραπέζια στρώνονται γύρω από το τζάκι και άλλα με θέα το λιμάνι. Όλα όμως ανήκουν στην ίδια αποκριάτικη ιστορία.
Αυτή η εμπειρία αξίζει το ταξίδι. Και επειδή στην περιοχή υπάρχει η καλή πρώτη ύλη, έχει και πολλούς καλούς ψήστες. Πάμε να τους γνωρίσουμε.
Ταβέρνες και ψησταριές που αξίζει να οδηγήσεις για να μυρίσεις την Αποκριά
Λέσχη Στρατωνίου
Στο Στρατώνι υπάρχει ένα τόπος, κομμάτι της συλλογικής μνήμης. Η «Λέσχη Στρατωνίου» εδώ και έξι δεκαετίες λειτουργεί σαν το μεγάλο σαλόνι της πόλης. Εκεί όπου γενιές ολόκληρες έπιναν τον καφέ τους, έπαιζαν χαρτιά, γιόρταζαν, ερωτεύονταν, χόρευαν και χειροκροτούσαν θεατρικές παραστάσεις.
Στη μεγάλη της σάλα γράφτηκε κοινωνική ιστορία με τραπεζομάντιλα.Το όνομά της είναι άρρηκτα δεμένο με την εμβληματική κυρά-Βαγγελιώ, τη μαγείρισσα που ήξερε τους πελάτες της με το μικρό τους όνομα και τις προτιμήσεις τους απ’ έξω. Μαγείρευε ακούραστα, με μια κουζίνα, που έγινε θρύλος, πολύ πριν ξεκινήσουν τα viral.
Σουτζουκάκια με άρωμα Κυριακής, ψητό κατσαρόλας που έλιωνε με το πιρούνι, μυδοπίλαφο και σουπιές κρασάτες. Ένας κατάλογος που μοιάζει με οικογενειακό τετράδιο συνταγών.
Σήμερα, την κουτάλα ανέλαβαν οι κόρες της, η Αγγελική και η Τασούλα, συνεχίζοντας τη γαστρονομική κληρονομιά.
Παραδοσιακό Εστιατόριο «Μπακατσιάνος» (Αρναία)
Χτισμένος από πέτρα και ξύλο, μέσα στο δάσος με τις πανύψηλες βελανιδιές της Αρναίας, ο «Μπακατσιάνος» μοιάζει να ξεφύτρωσε φυσικά από το τοπίο. Εδώ η βόλτα στο βουνό ολοκληρώνεται όπως πρέπει: με αχνιστά πιάτα και κόκκινα μάγουλα από τη θαλπωρή.
Η κουζίνα του είναι σπιτική με την καλύτερη έννοια της λέξης. Παραδοσιακές συνταγές, τοπικά κρέατα εξαιρετικής ποιότητας, γενναιόδωρα ορεκτικά και τοπικά κρασιά που συνοδεύουν ιδανικά κάθε εποχή.
Χειμώνα στον ζεστό εσωτερικό χώρο, άνοιξη και καλοκαίρι κάτω από τα δέντρα, εδώ τρως με φόντο το πράσινο και ήχο τα πιρούνια.
Ψητοπωλείο «Ο Θεοδόσης» (Μεγάλη Παναγία)
Στην κεντρική πλατεία της Μεγάλης Παναγίας, μέσα σε ένα πέτρινο, απόλυτα δεμένο με το τοπίο μαγαζί, ο Θεοδόσης έστησε παράδεισο για τους φίλους του γύρου. Του αγαπημένου πιάτου, που δεν γνωρίζει εποχή και περίσταση.
Χειροποίητος γύρος από ντόπιο χοιρινό, μαριναρισμένος με βότανα και ελαιόλαδο, σουβλάκι κομμένο όπως παλιά, σε μεγάλα ακανόνιστα κομμάτια. Και φυσικά, το διάσημο λουκάνικο της περιοχής με πορτοκάλι, ιδανικός μεζές για κρασί και τσίπουρο. Είχαμε και στο χωριό μας street food, του Θεοδόση!
Διαβάστε ακόμη: Charred μαγειρική: Το food trend του 2026
Σουσούρο (Μεγάλη Παναγία)
Στην πλατεία Κελεσή, το «Σουσούρο» κάνει αυτό ακριβώς που λέει το όνομά του. Στήνει καθημερινά γευστικό θόρυβο. Κοντοσούβλι, κεμπάπ, γύρος, σνίτσελ, ψητά μανιτάρια και το θρυλικό τζατζίκι του Θανάση. Μαζί με την Αγγελική υποδέχονται τον κόσμο, όπως στο σπίτι τους.
Τις Κυριακές, το μενού ανοίγει πανιά και προς τη θάλασσα με επιλεγμένα θαλασσινά. Αλλά αυτό θα το ψάξεις, σε άλλες φάσεις.
Αθανα_Γεύσεις (Παλαιοχώρι)
Ποια θα ήταν πιο ιδανική τοποθεσία για να απολαύσεις τον «μεζέ του Ζορμπά» από το χωριό του το Παλαιοχώρι; Εκεί, στο κέντρο του χωριού, στην παραδοσιακή ταβέρνα με τραπεζάκια μέσα-έξω. Εκτός από την συμβολική της τοποθεσία η Αθάνα Γεύσεις είναι ένα μέρος που ξεχωρίζει για τους σωστούς λόγους: την κουζίνα της που αναπνέει πάνω από τη θράκα, τις σούβλες, τα κοκορέτσια, τα κοντοσούβλια και τα κοψίδια που γεμίζουν το σοκάκι μυρωδιές. Εδώ το λουκάνικο είναι παλαιοχωρινό, ζυμωμένο με πράσα και πορτοκαλολέμονα, ενώ οι πατάτες –οι ονομαστές του τόπου– συνοδεύονται με σαλάτες, που κολυμπούν στο μυρωδάτο λάδι της Μεγάλης Παναγίας. Το μενού είναι ύμνος στα «βρισκούμενα»: φασολάδα με ντόπια φασόλια, τρα(γ)ί με κριθαράκι και μουσακάς με μπεσαμέλ από γάλα που αρμέχτηκε λίγα χιλιόμετρα πιο πέρα. Η κορυφαία στιγμή, όμως, είναι ιστορική: το λουκάνικο στα κάρβουνα με την ίδια συνταγή που απολάμβανε ο Αλέξης Ζορμπάς πριν από έναν αιώνα, συντροφιά με ντόπια ρετσίνα ΗΡΑ. Απλά πράγματα και κυρίως νόστιμα, που κάνουν κάθε μέρα να μοιάζει με Κυριακή ή Τσικνοπέμπτη.
Το Τζάκι (Παλαιοχώρι)
Το όνομά δεν είναι τυχαίο, «Το Τζάκι» είναι το πιο ιστορικό εστιατόριο της περιοχής και λειτουργεί σαν γαστρονομική εστία.
Λουκάνικα, ζουμερά ψητά, μπιφτέκια σχολής, πατάτες κομμένες στο χέρι, φέτα στη σχάρα και μεζέδες για τσίπουρο που δεν τελειώνουν ποτέ. Το φθινόπωρο, ζητήστε άγρια μανιτάρια από τις πλαγιές του Κάκκαβου. Τον χειμώνα, την παραδοσιακή λαχανοσαλάτα. Εδώ, η εποχή συμπληρώνει τον κατάλογο με τα φρεσκοψημένα κρέατα.
Κατηφορίζοντας προς την τσίκνα
Central Steak House (Ιερισσός)
Μια θαλασσινή πόλη με κορυφαίο steak house; Και όμως.
Η Ειρήνη Σταθώρη δημιούργησε στην Ιερισσό ένα πρότυπο κυκλικής οικονομίας. Tomahawk ωρίμανσης, brisket, καραμελωμένη πανσέτα, πιάτα ημέρας με υλικά από τοπικούς παραγωγούς. Κρέας, κρασί και μπίρα από απόσταση μηδέν χιλιομέτρων. Παράδοση Σταθώρη και Καραβασίλη μέσα από σύγχρονη ματιά. Ένα steak house με τοπικό αποτύπωμα.
GJ KONAKI (Ουρανούπολη)
Επιστρέφεις από την κρουαζιέρα στο Άγιο Όρος, με αέρα θαλασσινό και πείνα ατελειώτη. Βγαίνεις στο λιμάνι και πριν καν κοιτάξεις γύρω σου, σε προλαβαίνει η μυρωδιά.
Το GJ KONAKI βρίσκεται ακριβώς εκεί. Στη γωνία της μικρής πλατείας, λίγα μέτρα από τον πανέμορφο Πύργο της Ουρανούπολης, λειτουργεί σαν γαστρονομικός φάρος.
Γύρος πίτα, χειροποίητα σουβλάκια, σουτζουκάκια, δροσερές σαλάτες, παγωμένες μπίρες και δυνατό τσίπουρο φτιαγμένο από μοναχούς του Αγίου Όρους. Μια στάση-υποχρέωση που μετατρέπεται εύκολα σε αγαπημένη συνήθεια. Ειδικά τις μέρες, που το κρέας έχει την τιμητική του.
Matakos Grill (Ιερισσός)
Το Matakos Grill είναι συνώνυμο της σύγχρονης γαστρονομικής ταυτότητας της Ιερισσού. Ξεκίνησε το 1983, με χειροποίητο γύρο κάτω από την κουζίνα της οικογένειας.
Σήμερα, η παράδοση συνεχίζεται με τον ίδιο σεβασμό. Highlight ο αυθεντικός γύρος, μακριά από κατεψυγμένες λύσεις, και η θέα στη θάλασσα από τη γυάλινη σάλα.
Κρεατικά, θαλασσινά, ζυμαρικά, πίτσες. Ένα μαγαζί-σταθερά για όλες τις ώρες.
Original Greek Gyros (Ουρανούπολη)
Σε ένα όμορφο σοκάκι της Ουρανούπολης, ο Χρήστος σερβίρει γύρο όπως πρέπει να είναι.
Χειροποίητα κεμπάπ, σουτζουκάκια, παϊδάκια και λαδένιες πίτες με ντομάτες από τοπικά περιβόλια. Υπάρχει και νηστίσιμο μενού για τους προσκυνητές, μαζί με θαλασσινά και μπουγιουρντί από ντόπια τυριά.
Μικρό μαγαζί, μεγάλος χαρακτήρας.
Η Αποκριά θέλει πάνω από όλα καλό κρέας
Κρεοπωλείο Καραγιάννη (Αρναία)
Στην Αρναία, ο Παναγιώτης Καραγιάννης αποδεικνύει πως η παράδοση είναι σκυταλοδρομία. Συνεχίζοντας τις συνταγές της προγιαγιάς του, Κωνσταντινιάς, κρατά ζωντανό το «Λουκάνικο της Ντίνας» – χωρίς έτοιμα μείγματα, μόνο με αγνά μπαχαρικά και κρεμμύδι κομμένο στο χέρι. Η ποιότητα εδώ δεν είναι λέξη κενή, καθώς η οικογένεια εκτρέφει τα δικά της ζώα στη φάρμα της. Πρέπει σίγουρα να δοκιμάσεις τον χειροποίητο γύρο, που είναι καλύτερος από το πιο ονομαστό γυράδικο της Βόρειας Ελλάδας. Στον Καραγιάννη θα πας για να πάρεις το καλύτερο για να στρώσεις ένα τραπέζι, που κάθε χρόνο στις Αποκριές θα το περιμένουν όλοι.
Delicatessen Καραβασίλης (Ιερισσός)
Η ιστορία του Βασίλη Καραβασίλη δεν ξεκινά από μια βιτρίνα, αλλά από ένα μικρό κουζινάκι στην Ιερισσό, παραμονές Χριστουγέννων. Εκεί, στο σπίτι των παππούδων του, Γεωργίου και Σουλτάνας, η ιεροτελεστία του λουκάνικου ήταν οικογενειακή υπόθεση. Σήμερα, στο σύγχρονο Delicatessen, ο Βασίλης και η σύζυγός του, Δήμητρα, συνεχίζουν την παράδοση του χειροποίητου λουκάνικου Ιερισσού με το ίδιο μεράκι.
Το μυστικό τους; Τα ντόπια χοιρινά ανώτερης ποιότητας και, πάνω απ’ όλα, η άγρια ρίγανη που μαζεύουν οι ντόπιοι στις πλαγιές του Αγίου Όρους και στους λόφους της Ιερισσού. Η εξέλιξη, όμως, δεν σταματά στην παράδοση. Στηρίζοντας τους τοπικούς παραγωγούς, δημιούργησαν ένα καινοτόμο πάντρεμα: το χωριάτικο λουκάνικο με τυρί «Πετρωτό» Σταθώρη.
Κρεοπωλείο Στέλιος Φούκας (Μεγάλη Παναγία)
Στη Μεγάλη Παναγία, ο Στέλιος Φούκας, έστησε ένα χασάπικο-κόσμημα που μοσχοβολάει φρεσκάδα και γνήσιο κρέας.
Σπεσιαλιτέ του Στέλιου και της άξιας μάνας του, της Ελευθερίας, είναι το περίφημο «λουκάνικο Μεγάλης Παναγίας». Ζυμωμένο με χοιρινό κρέας, ελάχιστο λίπος και τη γενναιόδωρη οξύτητα των εσπεριδοειδών, το λουκάνικο αυτό είναι μια γαστρονομική χρονοκάψουλα. Σήμερα, είτε ως μεζές για το τσίπουρο είτε ως κυρίως πιάτο, παραμένει η καθημερινή λιχουδιά της περιοχής. Στο κατάστημά του, θα βρείτε επίσης τα περίφημα «τσιγαρίδια»: ψιλοκομμένο χοιρινό έτοιμο για το τηγάνι. Το μόνο που λείπει είναι ένα δυνατό ντόπιο τσίπουρο για να κλείσει η εμπειρία.
Φέτος την Τσικνοπέμπτη, βάλε τον Δήμο Αριστοτέλη στο GPS
Η Ανατολική Χαλκιδική δεν είναι απλώς ένας κοντινός προορισμός για το Σαββατοκύριακο. Είναι ένας τόπος όπου η φύση, η παράδοση και η Αποκριά συνωμοτούν για να σου θυμίσουν γιατί το καλό κρέας δεν είναι πολυτέλεια. Γιατί σε αυτά τα εστιατόρια το κρέας είναι μυρωδιά δάσους και βοτάνων. Είναι ζώα που μεγάλωσαν ελεύθερα στις πλαγιές του Χολομώντα και του Στρατονικού όρους.
Το μυστικό tip: Ζήτησε παντού το τοπικό λουκάνικο – κάθε χωριό έχει τη δική του μυστική συνταγή με πράσο, πορτοκάλι ή βότανα!
Διαβάστε σχετικά: Γεύσεις Ανατολικής Χαλκιδικής: Όταν τα τοπικά προϊόντα γίνονται πρωταγωνιστές!
