Τα τελευταία χρόνια είναι πολύ διαδεδομένο tip των διατροφολόγων και των ειδικών της διατροφής να προτείνουν την κατανάλωση του ρυζιού με την προσθήκη βρασμένης φακής ή ρεβιθιών.
Αυτή η προτροπή δεν βασίζεται στο γευστικό αποτέλεσμα αλλά κυρίως στο διατροφικό, αλλά στο γεγονός ότι αυτός ο συνδυασμός βοηθά στην αύξηση της διατροφικής αξίας του φαγητού.
Τα όσπρια αποτελούν από μόνα τους μία πολύ καλή πηγή πρωτεΐνη ωστόσο αλλά όχι υψηλής βιολογικής αξίας. Η προσθήκη λοιπόν του ρυζιού ή του πλιγουριού βελτιώνει την ποιότητα της πρωτεΐνης.
Όταν το ρύζι συνδυάζεται με τα όσπρια, τότε συμπληρώνεται όλο το φάσμα των απαραίτητων αμινοξέων και αυξάνεται η βιολογική αξία της πρωτεΐνης που παίρνουμε από το συγκεκριμένο γεύμα καθώς τα όσπρια περιέχουν λυσίνη.
Επιπλέον το ρύζι είναι σχετικά φτωχό σε λευκίνη και φαινυλαλανίνη (δύο άλλα απαραίτητα αμινοξέα), με αποτέλεσμα το ρύζι να καλύπτει αυτήν την έλλειψη.
Με δεδομένο ότι αυτό το δίδυμο καταλήγει να έχει αξία σχεδόν όση η ζωική πρωτεΐνη, μπορούμε να το βάλουμε στη θέση και άρα να ελαττώσουμε την κατανάλωση τροφών ζωικής προέλευσης, οι οποίες είναι παράλληλα πηγή κορεσμένου λίπους και χοληστερόλης.
Σαν γεύμα τα όσπρια με το ρύζι αποτελούν άριστη πηγή υδατανθράκων και φυτικών ινών για την εύρυθμη λειτουργία του εντέρου. Παράλληλα περιέχουν σημαντικές ποσότητες βιταμινών του συμπλέγματος Β, κάλιο που βοηθά πολύ στη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης, ενώ είναι πολύ φτωχό σε νάτριο (που αυξάνει την αρτηριακή πίεση).
Ακόμη καλύτερα αν αντί για το κλασικό λευκό ρύζι, χρησιμοποιηθεί το άγριο ρύζι.
